วันอาทิตย์ที่ 21 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ปาร์ตี้หลังบ้านอาจารย์ของพี่ๆวิศวะ

สมาชิกยกเว้นพี่ต๊อบกะพี่บ่าวที่เป็นลูกศิษย์ตัวจริง





บ้านเค้ารำ่รวยมีสวนหลังบ้าน

พอดีสั่งเนื้อเจงกิสข่านมาจากฮอกไกโด
และมีหม้อฮอกไกโดนาเบะ คือหม้อบาร์บีคิวพลาซ่านั่นแหละ
เค้าเลยชวนลูกศิษย์คนไทยและชวนว่าพาคนไทยมาอีกก็ได้ที่บ้าน

พี่ต๊อบเลยชวนไอ้สามเด็กไม่มีที่ไปให้ไปด้วยกัน

ภาพอาจารย์กับหม้อไฟเนื้อ
ที่ไม่ยอมหยุดทำ
และเย้าก็ไม่หยุดกิน
อร่อยมากกกกกกกก



หลังบ้านมีสวนหรูหรา
และหนูโคนัตซึ
เป็นผู้ชาย
รับแขก เป็นมิตรดี
คิดถึงหมาที่บ้านเลย




ขนมหวานมิซุโมชิ
ราคาแพงอร่อยจัง

ภายในบ้าน


เสร็จแล้วก็ลากลับ
ไปซื้อเค้กที่อร่อยที่สุดในเมืองที่อยู้ใกล้ๆบ้านอาจารย์


เลยงกซื้อกลับมาสองชิ้นมาเองไม่เป็นอ่ะ

การไปกินหม้อไฟของแท้สอนให้รู้ว่า
หมาที่เกิดที่ญี่ปุ่นฟังภาษาญี่ปุ่นออกเท่านั้น แต่ถ้ามีอาหารในมือภาษาใบ้หมาญี่ปุ่นก็เข้าใจ
ทำได้ทุกอย่าง

ของอร่อยจะมีรูปน้อย เพราะต้องตั้งใจกินก่อนสมองสั่งการให้บันทึกภาพ

คนญี่ปุ่นจะทำให้แขกอย่างถวายชีวิตไม่ยอมกินเอง
ทั้งๆที่เค้าเป็นอาจารย์ และแขกจะรู้สึกเกรงใจขอทำก็ไม่ให้
ก็เลยกินเลยซะงั้นไม่เกรงใจจริงๆนี่หว่า

การพูดคนละภาษานี่เหนื่อยจริงๆ ภาษาต้องอาศัยสมองเรียนรู้เพื่อสื่อสารด้วยสื่อใหม่ในสถานที่ที่ต่างกัน
แต่การกินอาหารต่างชาติใช้สมองรับรู้รสส่วนเดียวกันไม่ต้องเรียนรู้ใหม่
ไอ้เนื้อเจงกิสข่าน ฮอกไกโดนี่แน่จริง
ทำให้ถั่วงอกและหัวหอมใหญ่ที่เราไม่ชอบกินมีน้ำรสอร่อยอย่างเหลือเชื่อ

1 ความคิดเห็น:

TuA กล่าวว่า...

เห้ เปนไงมั่ง
แวะเข้ามา ว่างจัดดด
บ้านหน้าอยู่ดี อยากไปเที่ยวมั่ง
อ่านบล็อคไปนิดหน่อยเอง
เทอดูแฮปปี้กับชีวิตดีเนอะ อิจฉาจัง