แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หอ แสดงบทความทั้งหมด
แสดงบทความที่มีป้ายกำกับ หอ แสดงบทความทั้งหมด

วันพุธที่ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2550

ส่งโปรเจคกันสบายแล้วเนอะ

ป่านนี้ทุกคนก็คงสบายแล้วเนอะ
อยากไปเล่นด้วยจัง


วันนี้เราไปเริ่มฟังว่าลงทะเบียนเรียนยังไง
แล้ววิชาอะไรดี
เราว่าจะลงอินเทนซีฟ คอร์สเพราะ
ยังไงช่วงเช้า 8.45 - 12.00
ก็แบ่งเป็นสองคาบ
ถ้าลงธรรมดาก็เรียนแค่คาบหนึ่งหรือคาบสองสลับกันในหนึ่งอาทิตย์
5คาบ
แต่ถ้าลงดับเบิ้ล คือสิบคาบมันไปเล้ย
เอาๆๆ เย้าชอบเรียนอยู่และ
ไม่เรียนคงเหงา

มาที่นี่ไม่ค่อยได้พูดญี่ปุ่นเลย
พูดแต่อังกฤษเพราะมีแต่เพื่อนยุโรปแล้วก็จีนกะเกาหลี
ว่าจะซื้อหนังสือโทเฟลแล้วเนี่ย
แต่หนังสือมันเฉลยคำตอบเป้นภาษาญี่ปุ่น ซึ่งอ่านไม่ออกง่าาา
ที่นี่สาวๆน่ารักทั้งนั้นเลย
ไว้มีกล้องจะถ่ายไปอวดค่ะ

ตอนนี้ยังไม่มีเนตในห้องทั้งที่คนอื่นมีแล้ว
เฮอะ แมคนี่มันมีปัญหากะชั้นจัง วุ้ย
อ่อๆ ยืมกล้องมาถ่ายห้องอันแสนรกมาอวดง่าาา
ดูความซกมกของฉันสิ


นี่คือขั้นวางของกะรูปที่เพื่อนๆอุตส่าห์ทำมาให้
ขอบคุณคุณหลินกะออมมากค้าบ


มองออกจากห้องไปที่ระเบียงตากผ้า
ติดเรทป่าวหว่า
ไม่เนอะ


ตู้เสื้อผ้าที่เต็มแหล่วคงซื้อเพิ่มไม่ได้


ที่นอน คุณนิ่ม น้องณุ่มและซินนามอนโรล

วันนี้เค้านัดสามโมง
เลยตื่นมาซักผ้า
จัดของ
ไม่เสร้จซะที
กะอ่านชินจัง
สนุกจังเลย
ก็ว่าบ้านชินจังไม่ได้อยู่ในเมืองแล้วนะ
แต่มันดูไฮโซกว่าเยอะเลยแฮะ

เพิ่งสังเกตว่าตั้งแต่มา
ไม่เจอคุณหมาเลย
มีแมวตัวเดียวเค้าเรียก โดราเนโกะ
แปลว่าแมวหลงทาง
แต่เค้าบอกไม่มีโดราอินุ
สงสัย่หมาไม่ค่อยหลงเนอะ

คิดถึงคุณหนูปุ๊กคุง น้ำตาล ทองหยดแล้ว
หน้าหมาด้วยยย
ใครร(ู้เรื่องคุณหมาของเราก็ส่งข่าวมาหน่อยน้าาา
เดี๋ยวไปกินข้าวก่อน
ตอนต่อไปจะนำเสนอของกินราคาถูก
ของชีวิตเด็กบ้านนอกกันนะเคอะ
รอเย้าซื้อกล้องก่อน

วันอังคารที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2550

วันแรกในญี่ปุ่น

เนื่องจากการเดินทางจากสนามบินมาบ้านนอกคอกนาที่เราอยู่ใช้เวลา
5 ชั่วโมงงงงงงงงง
ถึงมหาลัย เวลาบ่ายสามโมงที่นี่
หลังจากนั้นของก็มาไม่ครบ เพราะเค้าขนขึ้นรถได้ใบเดียว
อีกใบต้องรอรถอีกคันตอนสามทุ่ม
เลยยังอาบน้ำไม่ได้ของไม่ครบ

เข้าไปในหอก็ให้เอาของไปเก็บและมีประธานหอแนะนำเรื่องต่างๆ
โอ ที่นี่มันบ้านนอกกว่าที่เราคิดไว้เยอะแฮะ
เหนื่อยมากๆๆๆ
คอนวีเนี่ยนสตอร์ที่ใกล้สุดใช้เวลาไป 15นาทีเย้า
หมายความว่าคนอื่นอาจเร็วกว่านี้
และเวลากลับ25นาทีเย้า
เพราะมหาลัยอยู่บนเขาค่ะ
ให้มันได้ยังงี้สิ
co-opปิดสองทุ่ม

เราก็เอาวะ
มีพี่คนไทยเยอะแยะ
ชวนไปเที่ยวข้างล่าง
คือภาคพื้นดินเนี่ย
จะมีชอปปิ้งเซ็นเตอร์ที่ทันสมัยมาก คือจัสโก้
โอววว มีที่เดียว ฮือๆๆ
แล้วขากลับพลาดรถเมล์เที่ยวเวลาสองทุ่ม 26ไปหวุดหวิด
และรอบต่อไปอีกชั่วโมงนึง
เลยต้องเดินขึ้นเขามาอย่างมืด
พร้อมแชมพู ของกิน ของใช้ นม ที่หนักเป็นตาย
ทั้งๆที่พี่และเพื่อนคนไทยช่วยขนแล้ว
เราก็ยังแทบตาย
เดินมาถึงหอพักเวลา สามทุ่มสิบ
ขา แขนล้าไปหมด
ทรหดอดทนเหลือเกินเมื่อคืนก็ไม่ได้นอน
ญี่ปุ่น บ้านนอกนี่มันเศร้าจริง
ที่แย่กว่านั้นคือกล้องพังง่ะ
รสาแบกมาทำไม
ถ่ายก็ไม่ได้ดูก็ไม่ได้
เห้อ

เรื่องเศร้าที่สองคือ
ของที่รื้อออกมาเต็มห้องแล้วก็เก็บถึงเที่ยงคืน
ห้องรกมาก
พี่คนไทยให้ของใช้ที่คนไทยปีที่แล้วเพิ่งกลับไปมาเยอะเลย
ประหยัดตังค์มาก
ก็ยังดี

ี้เพิ่งรู้ว่าเนตใช้ได้เลยรวมอยู่ในค่าหอ
แต่ใช้ในห้องเป็นโลว์สปีด ใช้ห้องรวมจะเร็วกว่า
ก็ลองต่อในห้องนานมากตั้งแต่เมื่อคืน
แล้วยอมแพ้ไป
เสียดายไม่ได้ลงรูปเพราะไม่มีกล้อง
วันนี้ไปลงทะเบียนที่อำเภอแต่เช้า
ว่างละ
เดี๋ยวลองหาเรื่องลงไปซื้อของที่จัสโก้อีกดีกว่า
วันอังคารลดราคาไม่เข็ดเนอะคนเรา

คิดถึงทุกคนเลย
คุณเย้า

เย้ได้รูปแล้ว
ไปขอคนสวีเดนมา
มาดูบ้านนอกกัน


ในเมืองมีสภาพโบราณ


นี่คือคณะอินเตอร์ค่ะ


หอที่อยู่


จากหอทางขึ้นไปเป็นภูเขานะเคอะ
ลืมก็ไม่ต้องลงแล้วค่ะ
วันนี้ขึ้นมาสามรอบ เฮ้อ



ห้องเย้ารกกว่านี้สามเท่า



ห้องน้ำขนาดเท่ารูหนู
ที่ให้นั่งอาบบนส้วมเหมือยงานโอมกะท๊อป
แล้วก็เปียกโม๊ดดดดด


ทางเข้าและครัวจิ๋ว
มีตู้เย็นเว้ยๆ เย้ๆ
ของเต็มตั้งกะวันแรกเลย
มีแต่ของกิน ที่หอบขึ้นเนินมาจากจัสโก้

เอาแหละแค่นี้คงโหลดช้าแล้วเนอะ
แล้วถ้ามีกล้องจะมาอวดใหม่